Forgotten Hopes...
00 yorum var - 07 Temmuz 2008 19:03
Bir hayal ve büyük hayallerin yanında çok küçük bir hayal ve o küçük hayalin altında ezilen bir ben. İnsan sormaz mı o küçücük çakıl taşı nasıl dev bir kaya oldu da ezdi geçti diye? İnsan artık sormaz. İnsan artık düşünmez. İnsan bazen gururuyla takılır, bazen onu da bırakır ama ayakta kalmaya çalışır kendince. İnsanı insanı düşünemez maalesef artık... Bu çocuk büyük hayalleri başkasının etkisinin az olduğu yeteneğinin doruk noktasında olduğu yerlere saklar. Yapabileceğine tamamen inandığı kulvarlarda koşar. Elinde olmayan başkasının ipleri tuttuğu yerde hayallerini bir kibrit kutusunda saklar. Ve o hayaller paramparça olup keserse kalbini, bir kibrit daha çıkarır ve yakar sigarasını efkara saygısızlık etmemek için. Bir sigara bir paketi bulur ama ileri gitmez. O efkar orda kalır, çünkü hayal küçüktür ve büyümesi zaten imkansız bir hayaldir. O hayali orda bırakır, arkasına dönmeden yoluna devam eder. O yolun nereye varacağını asla düşünmez...
